جدیدا یه چیزی فهمیدم که ارزش فکر کردن روشو داره:
2 چیز هست که باعث سقوط در پرتگاه گناه میشه،میدونید اونا چیه؟
دیدید بعضی وفتها یه کاری رو میکنیم که خودمون کم و بیش میدونیم کار درستی نبوده هی مرتب می خایم برا خودمون دلیل بیاریم که"نه بابا، اینا که گناه نیست"اما خودمون بهتر از هر کسی میدونیم که اینا همش حرفاهایی برا اینه که خودمونو راضی کنیم و دلمون آروم بگیره که این همون توجیه گناهه.
اما امان از وقتی که یه کاری رو اینقدر انجام داده باشیم که دیگه اون وحشت اولیه رو ازش نداشته باشیم.با خودمون که تعارف نداریم،تو انجام بعضی گناها برا بار اول یه خورده ترس داریم و میدونیم که انجام اون کار عاقبتی نداره؛اما وفتی اون گناه 1روز،2روز،3روز تکرار شد می بینیم که انگار اون اکراه اولیه رو نداریم و خیلی راحتر انجامش می دیم که این همون عادت به گناهه. خدا نکنه همچین روزی بیاد!!!!!!!!
نه؟؟!


